Ah… He’ll see…
Een aantal maanden na mijn scheiding in 2019 leerde ik een groep mensen kennen. Zij merkten op dat ik altijd wel iets met bloemen aan had.
Ik kreeg een fijn contact met een man uit die groep en vanuit die periode ontstond dit lied. Ik liet mijn idee aan hem horen en gelukkig vond hij het wel cool. π
Ik wilde er heel graag een luchtig lied van maken, terwijl ik toch beschreef hoe de dingen waren.
Ik hou wel van liedjes die vrolijk klinken, terwijl de tekst eigenlijk veel zwaarder is.
Omdat je soms vrolijk zit mee te zingen zonder te beseffen waar het eigenlijk over gaat. (En neeβ¦ ik bedoel nu niet alleen ons mama haar generatie. π Niks mis mee natuurlijk. De muziek wordt niet voor niets zo opgebouwd π )
Het lied waar ik dan altijd aan moet denken, is Buttercup van The Foundations.
“Why do you build me up, just to let me down and mess me around…”
Dat klinkt zo vrolijk, maar eigenlijk is het helemaal geen positief lied. π
Maar ik ben afgeweken…
Dus:
“You’re gonna miss the flowers…”
Dat is met een beetje dichterlijke vrijheid gezegd dat hij de vrouw met de bloemenprints nog wel zou missen.
“Ah, he’ll see…”
Met een vette knipoog. π
De tegenzang is ook weer iets dat spontaan in mij opkwam.
Ik vind het zaaaalig om meerdere stemmen op elkaar te zetten.
Ik krijg er zelf kippenvel van wanneer alles dan zo mooi samenvalt!
Wist je trouwens dat de gitaar in het refrein eerst gewoon door mij werd ingezongen?
Ik stuurde mijn idee naar Timo zodat hij er een Γ©chte gitaar van kon maken.
Van daaruit ontstond ook de gitaarsolo.
Zaaaalig!!
En nog een leuk weetje…
Dit lied begon oorspronkelijk gewoon met het refrein.
Pas later kwam de intro erbij.
En geloof me…
Dit is duizend keer beter. π
Mocht je de evolutie in video willen zien, kijk dan hieronder.