Luister. Voel. En laat de muziek op haar eigen manier bij je binnenkomen.

Ik hoop dat je jezelf herkent in mijn muziek.

Dat je voelt dat je niet alleen bent in wat je denkt, voelt of meemaakt.
Dat mijn woorden soms verwoorden wat jij zelf nog niet onder woorden kon brengen.

Dat er ruimte ontstaat voor alles wat er is.
En dat er, tussen de noten en de woorden, ook een sprankeltje hoop mag binnenkomen.

Want als mijn muziek je daaraan kan herinneren…

…dan is ze precies terechtgekomen waar ze mocht zijn.

Waar mijn liedjes beginnen

Ik schrijf geen liedjes omdat ik ga zitten met het idee: “Nu ga ik een nummer schrijven.”

Ik schrijf omdat ik de drang voel.
Dan komt er ineens een zin binnen.
Samen met een melodie.

Van daaruit begint het puzzelen.
Ik zoek naar woorden die vertellen wat ik voel of welk inzicht op dat moment is binnengekomen.
Tot het verhaal klopt.

En ja… liefst ook nog in rijm. Gewoon omdat ik dat leuk vind.

In eerste instantie schrijf ik voor mezelf.

Om te kunnen uiten wat in mij leeft.
Om te verwerken.
Om te begrijpen.

Pas daarna ontdek ik soms dat wat voor mij begon, ook iets kan betekenen voor iemand anders.

UNMUTE

‘Unmute’ ontstond niet met het idee om een album te maken.
Het ontstond omdat ik ruimte nodig had om te verwerken.

Onderweg kwamen de zinnen tot leven en werden het liedjes.
Uiteindelijk groeiden ze uit tot een album waarvan ik hoop dat het ook voor anderen een plek mag zijn.

Een plek om te voelen.
Om te verwerken.
En om zich iets minder alleen te voelen.

→ Lees hoe dit album ontstond